Detalji predmeta

• Stanje Kolekcionarski primerak
• Detaljno stanje Odlično
• Materijal EOSIN ŽSOLNAI STAKLO
• Originalnost Original
• Kulturno dobro Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine

FIKSNA CENA ILI NAJBOLJA PONUDA

Fantast Zsolnay Eosin prelivna zelena i žuta tkzv. eosin glazura djevojčice s korpom - ca 11x7x7.5cm visine , po podnožju stajnom delu ima rubnu okrnjenost ca 1x0.5cm koja je ca 0.1cm ušla u vidokrug kao primetna - zbog toga - u dosta dobrom - odličnom stanju , i moj svakako očuvaniji sa istom problematikom viđen predmet na stranom sajtu

Opis: Fantastična Zsolnay eozin figura devojčice sa korpom (dimenzija ca 11x7x7.5 cm), izrađena sa prelivnom zelenom i žutom eozin glazurom, koja stvara neverovatan iridescentni efekat. Ovaj komad odiše Art Nouveau estetikom i predstavlja pravi raritet za kolekcionare. Predmet je u odličnom stanju uprkos sitnoj okrnjenosti na rubu stajnog dela (ca 1x0.5 cm) koja je minimalno primetna. Na stranim sajtovima, očuvaniji primerci se prodaju po značajno višoj ceni, potvrđujući vrednost ovog komada.

Vizuelna identifikacija i istorija: Predmet je popularna Zsolnay figura devojčice sa korpom, često zvana "Annuska", proizvedena sa karakterističnom prelivnom zelenom i žutom eozin (eosin) glazurom. Eozin je specijalna tehnika glazure koju je fabrika Zsolnay u Pečuju razvila krajem 19. veka, a koja keramici daje metalik, iridescentni (dugin) sjaj. Ove figure su bile izuzetno popularne tokom Art Nouveau perioda, ali su se proizvodile i kasnije, sredinom 20. veka (oko 1950-ih/60-ih godina).

U tvornici porculana Zsolnay, porculan se prvo mapira tirkiznom prozirnom, bezolovnom glazurom tirkizne boje, a zatim spaljuje. Tu se postavlja tamna masa sa tajnim sastavom, koja sadrži dvije vrste materijala: mješavinu obojenih i plemenitih metala, kao i njen nosač. Suše se, spaljuju u reduktivnoj atmosferi, a zatim se ispiru sa mase. Tako postaje vidljiva karakteristična eozinska glazura. Na kraju, dakle, materijal koji stvara eozin nije na gotovoj keramici. Keramika ima samo vrlo tanak sloj boje koji nastaje zbog posebnog fizičkog efekta, takozvane fizičke boje. Ovo je fenomen sličan obojenom mehuru od sapunice ili mrlji od ulja (interferencija tankog sloja). Debljina sloja se može uporediti sa talasnom dužinom svetlosti. [1] Supstanca istog imena je eozin (boja), koja nema nikakve veze s keramikom: to je tetrabronomski derivat fluoresceina. Izvor: Wikipedia

O EOSINU: Njegov sastav i priprema Sastav je dugo nepoznat, a bio je tajna keramike proizvedene u Gubiju u Italiji. U Mađarskoj ga je prvo proizveo Vince Wartha analizirajući glazuru koja uključuje zdjelu Giorgia Andreolija u Gubbiu, a zatim su sa Vilmosom Zsolnayom materijal i proces restaurirani u tvornici u Pečuju.

Prvi takvi proizvodi predstavljeni su na izložbi industrije gline u Budimpešti 1891. godine, a od 1893. godine proizvedeni su operativno – prvenstveno kao premaz od keramike u stilu Art Nouveau.

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Fontana u Pečuju

Peć u sali Skupštine opštine, nekadašnja zgrada Bačko-bodroške županije u Somboru
Žolnai (mađarski: Zsolnay), puni naziv Zsolnay Porcelánmanufaktura Zrt (proizvodnja porculana Žolnai) je mađarska fabrika, osnovana 1853. godine. Fabrika je specijalizovana za proizvodnju keramike, porcelana i proizvoda od opeke.

istorija
Fabriku Zsolnay osnovao je Miklós Zsolnay (mag. Miklós Zsolnay) (1800—1880) u gradu Pečuju, Mađarska, 1853. godine.

Miklos Žolnai je bio trgovac. Osnovao je fabriku za svog sina Ignaca Zsolnaya, koji je želeo da unapredi mađarsku ekonomiju. Fabrika se bavila proizvodnjom keramike i umetničkih predmeta od gline. Bila je to mala radionica sa samo nekoliko radnika. Godine 1863. radionica je bila na ivici bankrota. Potom se poslu pridružio Vilmos Zsolnay (Mag. Vilmos Zsolnay) (1828-1900), drugi Miklósov sin, u početku kao menadžer, a nakon nekoliko godina postavljen je na mjesto direktora.

Svojim inovativnim proizvodima proslavio je fabriku širom svijeta. Slavu je postigao izlažući na međunarodnim izložbama, uključujući Svjetsku izložbu u Beču 1873., a zatim i Svjetsku izložbu u Parizu, gdje je osvojio Grand Prix.

Godine 1893. Žolnai je započeo proizvodnju porculanskih predmeta. Nakon Vilmoševe smrti 1900. godine, fabriku je preuzeo njegov sin Miklós Zsolnay.

Žolnai keramika otporna na vremenske prilike korištena je za ukrašavanje zgrada, posebno u periodu secesije. Do 1914. tvornica Žolnai je postala najveća u Austro-Ugarskoj. Tokom Prvog svetskog rata proizvodnja je obustavljena i potpuno preusmerena za potrebe vojske. Izrađena je električna izolacija koja je tada bila preko potrebna. Nakon rata, fabrika se našla u nevolji, izgubila je tržište. Međutim, nakon depresije stanje u fabrici se popravilo.

Tokom Drugog svetskog rata deo proizvodnje u Budimpešti je bombardovan. Pod komunističkom vlašću, fabrika je nacionalizovana, a ime Žolnai je preimenovano u Fabriku porcelana Pečuj. Međutim, 1982. godine, povratkom tržišne privrede, preduzeće je ponovo steklo svoju nezavisnost, reorganizovano je, a fabrici je vraćeno ime Žolnai.
​