Detalji predmeta

• Stanje Kolekcionarski primerak

Mileta Jakšić PESME

AKCIJA RASPRODAJA POPUST KNJIGA

Matica srpska Novi Sad, 1984. godine, 218 strana, tvrd platneni povez, zlatotisak, zaštitni omot, obeleživač za stranice.
Ćirilica.
Knjiga nije korišćena, odlično očuvana.


Mileta Jakšić, srpski pesnik, Srpskoj Crnji.
Potiče iz svešteničke porodice.
Osnovnu školu je završio u rodnom mestu i nastavlja školovanje u Novom Sadu, u Velikoj srpskoj gimnaziji (1880-1889).
Osmi razred i maturu završava školske 1888/89. u Osijeku.
Sledeće godine upisuje Bogosloviju u Karlovcima i završava je 1893. godine.
U tom periodu je bio predsednik književnog društva Sloga.
Posle završene Bogoslovije upisuje se na Filozofski fakultet u Beču ali ga ubrzo napušta iz materijalnih razloga.
Radi kao nastavnik Monaške škole u Hopovu (1896-1899) gde predaje srpski jezik, istoriju i homeolitiku.
Kad je ukinuta Monaška škola vraća se u rodno mesto (1899-1901), i tražeći novo zaposlenje odlazi u Temišvar na dužnost konzistorijalnog podbeležnika (1901-1903), a 1904. godine se vraća u Srpsku Crnju i prima parohiju preminulog oca, i tu ostaje do 1920. godine.
Za vreme balkanskih ratova skupljao je priloge za srpski i crnogorski Crveni krst, i zbog toga je 1915. osuđen na petnaest dana zatvora. Posle rata 1919. napušta sveštenički poziv i odlazi u Novi Sad gde radi kao bibliotekar Matice srpske, a početkom 1922. odlazi u Beograd i radi kao sekretar Ministarstva socijalne politike.
Svoje prve pesme objavljuje 1884. godine u Nevenu i Javoru pod pseudonimom Lenskij.
Pisao je i priče, pripovetke (prvu zbirku priča objavljuje 1900. godine u Mostaru), a u arhivi Matice srpske je njegov autobiografski Roman usamljenog mladića i drama Urok.
Među značajnijim delima su mu: Pesme, Dečija zbirka pesama i proze (Beograd, 1922), Sunčanica (Beograd, 1929), Legende i priče za odrasle (Beograd, 1931), Mirna vremena (Beograd, 1935), Deoba vrlika (Novi Sad), Sveti apostol Pavle, život mu i rad (Novi Sad), Velika tišina (zbirka od dvadeset dve pripovetke).
Prva zbirka Pesme (1899) koja izlazi u Kikindi doživela je ishitrenu kritiku Ljubomira Nedića čiji konzervativizam nije prepoznao najtananije pulsiranje umetničkih damara koji su utkani u koherentnost njegovih pesama građenih toplinom s univerzalnom porukom ljubavi.
Osetljiv kakav je bio, posle ovakve kritike je dugo pauzirao sa pisanjem, ne prihvatajući činjenicu da je i loša kritika bolja od ravnodušnosti i prećutkivanja.
Penzionisan je 1923. godine na sopstveni zahtev.
Bolovao je od šećerne bolesti i živeo daleko od očiju javnosti.
Mileta Jakšić je umro u Beogradu 8. novembra 1935. godine. Sahranjen je na Novom groblju pored strica Đure Jakšića, a 1970. godine je na rodnoj kući u Srpskoj Crnji postavljena spomen ploča.


# 69