Detalji predmeta

• Stanje Polovno

Cena knjige bitno smanjena
Povez : tvrd
Strana 19993
Stanje poptis na prvoj strani inače knjige u vrlo dobrom stanju
Specifičnost ove obimne studije leži u obilju prikupljene istorijske građe, dokumenata, ugovora, diplomatskih prepiski kancelarije Miloša Obrenovića sa svim bitnim činiocima tadašnje politike, te njihovo naučno tumačenje i pretvaranje u istorijsko delo.

Gavrilovićevo najvažnije delo, obimna monografija Miloš Obrenović, odlikuje se, pre svega, obiljem obrađene građe. Gavrilović je upotrebio ne samo onu građu koja se nalazila u našoj državnoj arhivi nego i onu građu koja se nalazila u stranim arhivama – francuskim, ruskim i austrijskim. U našoj istorijskoj književnosti teško će se naći jedno delo bolje dokumentovano nego njegov Miloš Obrenović.

U prvom tomu Gavrilović se bavi srpskom istorijom od Bukureškog mira, preko Miloševog podizanja Drugog srpskog ustanka i pregovora sa Marašli Ali-pašom, misije ruskog poslanika Stroganova u Carigradu, do narodnog „prošenija“ 1820. godine. Ovaj deo studije predstavlja napor da se prikaže političko sazrevanje Miloša Obrenovića i da se kroz to ukaže na razvoj državotvorne misli i daljeg političkog pravca delovanja Srbije. Značaj prvih godina Miloševe vladavine leži u njegovom razumevanju da se sticanje autonomije Srbije može ostvariti samo unutar Osmanskog carstva i da se u direktnim pregovorima sa Portom može doći do zadatog cilja.

Druga knjiga obrađuje period srpske istorije od 1821. do 1826. godine, i u njoj se fokus razmatranja pomera sa spoljnopolitičkog plana i diplomatskih odnosa Srbije, Rusije i Turske, na unutrašnja pitanja Miloševe vladavine, njene dobre aspekte, ali i nedostatke. Pažnja je posvećena unutrašnjoj, srpsko-turskoj upravi u zemlji, institucionalnom razvoju države, formiranju pravnih, političkih i obrazovnih ustanova, odnosno postavljanju temelja emancipacije Srbije od Turske. U poslednjem delu ove knjige Gavrilović se bavi privatnim, svakodnevnim životom Miloša Obrenovića i njegove porodice, ali i brojnim aferama, ljubavnicama i vanbračnom decom.

Trećom knjigom predstavljen je period srpske istorije od 1827. do 1835. godine, i opisuje događaje koji su doveli do konačnog uspostavljanja autonomije Kneževine Srbije i njene nezavisne državne uprave u odnosu na Osmansko carstvo. Hatišerifima iz 1829, 1830. i 1833. godine Srbiji je prisajedinjeno šest otrgnutih nahija, a knezu Milošu je priznato nasledno pravo. Ovakvi diplomatski i politički uspesi predstavljaju vrhunac vladavine kneza Miloša, njima Srbija dobija značajan međunarodni ugled i ulazi u novu fazu borbe za potpunu nezavisnost.

O Mihailu Gavriloviću (1868-1924) je rečeno da je bio Leopold Ranke srpske istoriografije. Gavrilović je prvi počeo obrađivanje naše istorije XIX veka na osnovu arhivske građe. Naši stariji istoričari bavili su se poglavito srednjim vekom.

Mihailo Gavrilović je u svoje posmatranje istorije unosio onaj vedri razionalizam koji je bio svojstven tvorcima duhovnog preporoda Srbije između 1903. i 1914. godin


--- 19.04. 21:40 prodavac je promenio načine slanja ---